• Het is sinds het 25 jarig bestaan van onze vereniging een goed gebruik geworden om mensen die onafgebroken 25 jaar, 40 jaar of 50  jaar lid zijn te huldigen tijdens de nieuwjaarsbijeenkomsten in ons clubgebouw. Tijdens de plechtigheid ontvangt het lid een CVC speldje en staat de voorzitter de jubilaris te woord tijdens een gloedvolle toespraak. Het speldje is ook dit jaar geen probleem maar de nieuwjaarsviering is dat helaas wel. Dankzij Covid 9 konden we elkaar geen gelukkig nieuwjaar wensen in de kantine.

    Gelukkig waren de voorzitter Luuk Kwast en zijn secondant Ad van der Laan bereid gevonden het speldje persoonlijk te overhandigen aan de jubilarissen tijdens een “bezoek aan huis”.  Dit bezoek werd door de feestvarkens zeer op prijs gesteld.

    Dit jaar staan we stil bij 9 jubilarissen. Wim Edelman en Arjen Schrier zijn 40 jaar lid en Wesley Mulder, Mark van Wensveen, Rob van Wensveen, Raymon van Dijk, Kevin van den Heuvel, Rene van den Heuvel  en Kenneth Mulder 25 jaar. Vorig jaar was Ton van Schaik verhinderd dus deze, inmiddels 26 jaar lid zijnde, oud-voorzitter kreeg dit jaar alsnog zijn speldje.

    U kunt de foto’s van de huisbezoeken terugvinden in Ad’s archief door op deze link te klikken. Jubilarissen 2021 (myalbum.com)

    Wim Edelman

    Toen zoon Jan lid werd van CVC raakte vader Wim Edelman ook betrokken bij de vereniging. Hij werd een gewaardeerd jeugdleider en kwam al snel al snel als bestuurder in de jeugdcommissie terecht. Ook was hij namens de jeugdcommissie actief in het “grote bestuur” en was zelfs van 1980 tot en met 1982 vicevoorzitter van CVC Reeuwijk. Hij dwong daarbij respect af voor zijn vriendelijke, rustige maar ook doortastende optreden.

    Buiten zijn activiteiten in de “schijnwerpers” deed Wim achter de schermen en in stilte heel veel goeds voor onze vereniging, niet zelden in financiële zin. Hierdoor zijn veel extra activiteiten, vooral voor de jeugd, mogelijk geworden.

    Nadat zonen Jan en Jan-Willem gestopt waren als voetballer waren de kleinkinderen aan de beurt. Wim was dan ook regelmatig op het complex te vinden om hun verrichtingen te volgen.

     Arjen Schrier

    Een nog jonge man, met een nu al groot CVC verleden.  In de jeugd viel Arjen al op als een gedreven voetballer die altijd voorop in de strijd ging. Het was altijd grappig om te zien hoeveel Arjen qua manier van voetballen op vader Chris leek. Niet alleen bij de jeugd maar ook in zijn seniorentijd ging Arjen voorop in de strijd. Na afloop van de wedstrijd was hij wel de eerste die het gezellig in de kleedkamer wilde maken. Dat typeert Arjen overigens, fanatiek als het moet maar gezellig als het kan.

    Na verloop van tijd bleek echter dat Arjen nog een goede eigenschap van zijn vader overgenomen had. De gedrevenheid om zich voor 100% in te zetten voor CVC Reeuwijk. Zijn eerste stap was het redacteurschap van het inmiddels ter ziele gegane clubblad Buitenspel in 1996. Later maakte hij deel uit van het bestuur van onze vereniging waarbij hij onder andere optrad als afgevaardigde in de sportstichting. Toen Martin Schroder in 2015 stopte als voorzitter bleek Arjen bereid deze taak op zich te nemen om CVC uit de brand te helpen. Het leuke is dat Arjen deze stap al als D pupil al voorspelde toen hij een bevestigend antwoord gaf op de vraag of hij ooit zijn vader zou opvolgen als voorzitter.

    Wesley Mulder

    Wesley: 'de jongen die voetbalde met een jampot bril in de jeugd'.  Wesley is alweer 25 jaar lid van CVC Reeuwijk. Hij is qua postuur en behendigheid geen typische Mulder zoals vader Geert, zijn ooms en de voetballende neven.  Wesley was als jeugdspeler zonder meer een talent. Hij speelde dan ook in alle eerste jeugdelftallen. Van F1 tot A1. Wesley beschikt over een uitermate sterk rechterbeen. Bij de senioren kwam hij direct in het eerste elftal op de rechtsbackplaats. Hij werkte hard en kon aardig tekeer gaan als het niet verliep zoals hij wilde in het veld. Wat ook kenmerkend is voor Wesley dat hij altijd tip top verzorgd in net veld verschijnt. Ook nu nog in het derde elftal waar hij inmiddels met veel plezier voetbalt. Wat Wesley overigens wel gemeen heeft met de rest van de Mulders is de liefde voor Feijenoord Rotterdam.

    De van den Heuvels

    Zowel Rene, Kevin als Dennis werden als kind al heel snel enthousiast gemaakt voor het voetbalspelletje door vader Gerrit. Je zag de jongens dan ook altijd op de trapveldjes in Reeuwijk Oost. Nu jaren later zijn ze nog steeds grote liefhebbers. Dit heeft geresulteerd in 25 jaar lidmaatschap van Rene en Kevin. Dennis volgt over een paar jaar.

    Rene van den Heuvel

    Rene is een bekend gezicht binnen de club, is het niet vanwege zijn voetballende kwaliteiten dan is het wel vanwege zijn overduidelijke aanwezigheid.  Rene is een robuuste centrale verdediger, grote passen met rennen en op zijn 17e in het 1e onder Rene van Beek doorgebroken. Zijn stijl heeft veel weg van de manier waarop vader Gerrit voetbalde. Dezelfde winnersmentaliteit, dezelfde uitschuifbare benen, maar technisch een stuk meer onderlegd.

    Rene heeft tijdens zijn voetballoopbaan veel ups en downs meegemaakt. Kampioenschap en promotie naar de 2e klasse maar andere kant gescheurde kniebanden wat het einde van zijn loopbaan bij het eerste elftal leek te worden. inmiddels heeft Rene zich weer terug geknokt in het elftal. Dat tekent de doorzetter Rene.

    Kevin van den Heuvel

    Kevin is zonder twijfel de van den Heuvel met de meeste techniek in huis. Dit koppelt de spelverdeler met veel inzicht en de bekende van den Heuvel winnaarsmentaliteit. Volgens kenners laat het scorend vermogen te wensen over, hoewel hij over een krachtig schot beschikt. Kevin speelt al heel lang in het eerste elftal en hij was zeker 1 van de drijvende krachten die er voor zorgden dat het 1e elftal terecht kwam in de 2e klasse.

    Kevin heeft, net als broer Rene, een enorm goede trainingsopkomst. Hij is er vrijwel altijd en heeft er ook lol in.  Hij leeft serieus naar wedstrijden toe en gaat op tijd naar bed voor de wedstrijd.  Volgens teamgenoten deed hij dit al in zijn jeugdperiode  en was stappen er op vrijdagavond niet bij. 

    Kevin heeft een grote voorliefde voor Nederlandstalige muziek in de kleedkamer, zijn elftalgenoten kunnen er van mee praten.  Er is voor Kevin maar 1 sport die in de buurt van voetbal komt, hij is een groot Dart fan.

    Wat de echte CVC'er typeert: Kevin is nooit te beroerd om een keer mee te doen met een ander elftal als deze in de problemen zit. Ook heeft hij zijn opwachting gemaakt op het beruchte en beroemde toernooi van ESA in Arnhem. Voetballend was het niet veel, maar zijn vlag kunsten is iedereen bijgebleven.

    Raymon van Dijk

    Vanuit de junioren begon Raymon zijn loopbaan bij de senioren van het zesde elftal. Hij kwam daar als broekie te voetballen bij een aantal oud selectiespelers onder aanvoerderschap van Martin Oosterwijk. Hij zegt daar veel geleerd te hebben maar volgens sceptici ging dat vooral over de derde helft.

    Inmiddels is Raymon is al jaren de vaste rechtsback van het 4e elftal. Is elk seizoen vaker afwezig dan aanwezig op zaterdag vanwege zijn werkzaamheden voor de carnaval, maar als hij er is gebeurt er altijd wel wat. Raymon is er gesteld op gezelligheid en hij is de enige CVC'er die na afloop van  het ESA toernooi de bus miste en in Arnhem achterbleef.

    Vreemd genoeg scoort Raymon  alleen bij andere elftallen (wereldgoal bij de veteranen). Zijn elftalgenoten van het vierde vragen zich af of hij dit ook nog gaat doen voor hun elftal

    Hoogtepunten zijn het kampioenschap met de A1 onder leiding van Ton Burger en het kampioenschap met het toenmalige 8e.

    Raymon heeft ook zijn sporen verdiend in de sponsor commissie, hier heeft hij zelfs bedrijven uit Reeuwijk Dorp weten te overtuigen om sponsor te worden.

    Tegenwoordig is Raymon woonachtig in Boskoop en is de vraag of er ooit nog de overstap naar Floreant volgt. Maar meer aannemelijk is dat hij voorde 50 jaar CVC gaat. 

    Rob van Wensveen

    Rob begon samen met zijn tweelingbroer Marc hun senioren carrière bij het zesde elftal. Rob heeft een ietwat vreemde bijnaam (Sop) en speelt nu in het 4e elftal. 

    Hij is vanwege werkzaamheden op zaterdag niet elke zaterdag beschikbaar. Nadat hij eindelijk niet meer hoefde te werken op zaterdag, heeft het elftal door Corona  geen wedstrijd meer kunnen spelen.

    Rob zorgt er elke donderdag voor dat alle ballen en hesjes klaar liggen voor de lagere senioren. Als er weer eens een bal over het hek werd geschoten, moest Rob wekenlang zeuren bij eerst Dirk en later Gerke Mulder voor een nieuwe bal.

    Het hoogtepunt voor Rob is het kampioenschap met het 8e. Rob (en ook Marc) gedijen het beste in een gezellig elftal. Ze zitten dus goed bij het vierde.

    Marc van Wensveen

    Beter bekend als Sip, speler van het 4e. Het is onbekend hoe ze aan hun bijnamen komen maar Sip en Sop klinkt volgens sommigen nu eenmaal beter als Marc en Rob. 

    Ook Marc begon zijn carrière als senior bij de vedetten van het 6e. Marc is de tweelingbroer van Rob en ze zijn, zeker in het veld, moeilijk uit elkaar te houden. Dat leverde bij de spelers van het zesde nog wel eens misverstanden op, zeker bij de aanvoerder.

    Marc mist zelden een wedstrijd van het 4e. De laatste 3 of 4 "normale" seizoenen geen enkele!

    Echter kwam het regelmatig voor dat hij tijdens de wedstrijd er even uit moest vanwege een probleempje bij 1 van zijn kinderen.

    Marc is een hardwerkende voorhoede speler die regelmatig zijn doelpunt meepakt.

    Hoogtepunt is het kampioenschap met het 8e, helaas kon hij in de kampioenswedstrijd maar 1 minuut meedoen vanwege een zware blessure in een eerdere wedstrijd.

    Marc en Rob zijn altijd bereid hand en spandiensten voor CVC te verrichten. Ze zijn dan ook zeer regelmatig als vrijwilliger te zien bij festiviteiten van de activiteitencommissie.

    Kenneth Mulder

    Weer een loot uit de zeer uitgebreide Mulder voetbaldynastie.  Kenneth is een goedlachse vrolijke vent die al in de jeugd opviel door zijn goede spelinzicht.

    Net als (bijna) de hele familie Mulder is Kenneth een alleskunner. Zet 'm in de spits en hij schiet ze erin, zet 'm op doel en hij pakt de ballen en zet 'm laatste man en hij is een plaag voor elke spits. Hij heeft een aantal jaren in de selectie gespeeld voornamelijk in het 2e maar maakte ook regelmatig zijn opwachting in het eerste elftal.

    In 2013 besloot Kenneth naar Linschoten te vertrekken. Dat was achteraf geen gelukkige keuze en keerde het volgende seizoen terug bij CVC. Hij was wel zo slim om ook lid te blijven van CVC waardoor hij nu zijn jubileum binnen gehaald heeft.

    Dit seizoen keept Kenneth bij de veteranen en doet dat zeer goed. Op het moment dat de competitie noodgedwongen werd stilgelegd stonden de veteranen bovenaan, mede dankzij Kenneth.

    Kenneth heeft net als de rest van de familie Mulder de nodige vrijwilligersuurtjes in de vereniging zitten. Zo heeft hij regelmatig deel uit gemaakt van de zomerploeg met het onderhoud en opknappen van het complex en was hij een zeer gewaardeerd lid van de activiteitencommissie.

    Ton van Schaik

    Last but not least, de sympathieke oud-voorzitter Ton van Schaik. Vorig jaar verhinderd maar nu moest hij er toch aan geloven. Ton was een rustige en bedachtzame voetballer en als bestuurder eigenlijk net zo.

    Er is veel gebeurd tijdens Ton’s voorzitterschap van 2002-2008. Bouwactiviteiten en de herinrichting van sportpark Groene Zoom eiste veel aandacht van de voorzitter.

    Ton ontpopte zich na zijn aantreden al snel als voorzitter voor en met de leden. Iedereen kon dan ook bij hem terecht.  

    Een hele mooie ervaring was het aantreden van Zanussi als hoofdsponsor met als klapstuk het grote feest waarbij de hoofdsponsor tal van Nederlandse artiesten en BN’ers naar het CVC complex wist te trekken. Ton is dan ook op veel foto’s te bewonderen met onder andere Lee Towers, Andre van Duin en de huidige trainer van Barcelona, Ronald Koeman.